Τα γερόντια

Μ’ ένα μάτι μ’ ένα δόντι
με βαμμένα τα μαλλιά
σκαρφαλώσαν οι γερόντοι
στης πατρίδας τα σκαλιά.

Καθώς παν για τα ογδόντα
ίδιοι και παράλληλοι
το πολύ για καμιά τσόντα
είναι πια κατάλληλοι.

Μα για να σωθεί η Ελλάδα
στους καιρούς τους ύστατους
βρείτε κάπου ένα καιάδα
και γκρεμοτσακίστε τους.

Μας φλομώσαν οι παππούδες
με ψευτιές και φούμαρα
λες και είμαστε αλεπούδες
που μασάνε κούμαρα.

Μα θα ‘ρθούνε άλλα χρόνια
μ' όνειρα κι οράματα
δίχως λόγους στα μπαλκόνια
κι άχρηστα προγράμματα.

Αχ για να σωθεί η Ελλάδα
στους καιρούς τους ύστατους
βρείτε κάπου ένα καιάδα
και γκρεμοτσακίστε τους. 


Νίκος Γκάτσος

Πέφτει Βροχή

Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Στο πρόσωπό μου πέφτει
Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Στου κόσμου τον καθρέφτη.
Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Σ΄Ανατολή και Δύση
Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Κι ο ήλιος έχει σβήσει.

Έβγα στο σκοτάδι και περπάτα
Κι ας μη θέλουν οι θεοί
Έχεις ήλιο τα ζεστά σου νιάτα
Έχεις ήλιο τη ζωή.
Έχεις ήλιο τα ζεστά σου νιάτα
Έχεις ήλιο τη ζωή
Έβγα στο σκοτάδι και περπάτα
Κι ας μη θέλουν οι θεοί.

Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Ο ουρανός μολύβι
Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Κι η νύχτα κάτι κρύβει.
Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Την ώρα που σου γράφω
Πέφτει βροχή
Πέφτει βροχή
Και στου Χριστού τον τάφο.

Έβγα στο σκοτάδι και περπάτα
Κι ας μη θέλουν οι θεοί
Έχεις ήλιο τα ζεστά σου νιάτα
Έχεις ήλιο τη ζωή.
Έχεις ήλιο τα ζεστά σου νιάτα
Έχεις ήλιο την ζωή
Έβγα στο σκοτάδι και περπάτα
Κι ας μην θέλουν οι Θεοί.

Έχεις ήλιο τα ζεστά σου νιάτα
Έχεις ήλιο την ζωή
Έβγα στο σκοτάδι και περπάτα
Κι ας μην θέλουν οι Θεοί.


Νίκος Γκάτσος

Ο εφιάλτης της περσεφόνης

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο παν' να δουν διϋλιστήριο.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά, σιδερικά, παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μη ξαναβγείς.

Νίκος Γκάτσος