Μέχρι να σπάσουν

                                  στη Χαριτίνη Ξύδη

Φώναξε δυνατά μέχρι να σπάσουν
τύμπανα, κάγκελα, μυαλά μπαλόνια.
Φώναξε δυνατά, ό,τι και νά 'σουν
γίνε φωνή στους δρόμους στα μπαλκόνια.

Φώναξε δυνατά για όσα σου κλέψαν
πίσω θα πάρεις ό,τι σου ανήκει...
τα όρια της φωνής σου αν στενέψαν
είναι γιατί ήταν πάντοτε στο νοίκι.

Φώναξε δυνατά μα μην ουρλιάζεις
νά 'ναι αγνή και βροντερή η φωνή σου
μόνο έτσι τους καιρούς, ξέρεις, τρομάζεις...
φώναξε, ή αλλιώς άντε κοιμήσου !


Κώστας Σφενδουράκης

Ο ορχιερέας με το δασύτριχο στέρνο 
δεν έχει την παραμικρή ορχιδέα περι της κλημακτηρίου.
Το ζητούμενο του είναι η επιτυχία της πειθούς 
περι του θαυματουργού ύδατος,
η παραδοχή της μεγαλοσύνης 
και η κατανυκτική δουλοπρέπεια της ενορίας.
Καθωσπρέπει και απασχολημένος με το τί είναι λάθος , τί σωστό, 
τί όσιο και τί ανόσιο
πέρασαν τρία τρισεκατομμύρια χρόνια.
Είναι τόσο χρονοβόρα όλα αυτά που στους όρχεις μας κιόλας!

Του Βασίλη Λγ. , μουσικού, που ασχολείται με το όργανο του μόνο και βρίσκει ακαλαίσθητο να πρήζει τα όργανα των άλλων.




Βασίλης Λαγός

(χωρίς τίτλο) – στον πεζόδρομο

(Καλλιθέα Σαπφούς 26-05-2012)

Η νύχτα στέγνωσε

Διάσπαρτα νερά

Και μια μοναξιά στα παγκάκια

Των καινών χρόνων παράταιρη

Τη θυμίζουν στα βήματα.

Γιώργος Πρίμπας.

ποίημα του Κάφκα

Θαυμάσιο ποίημα του Κάφκα απ' τη συλλογή του Νίκου Βουτυρόπουλου " Η πληγή και η λέξη" σε μεταφράσεις του ίδιου του Νίκου...είναι μια σπάνια συλλογή κι αν γνωρίζω καλά η πρώτη που δημιουργείται με ποιήματα του Κάφκα:

Και πάλι, και πάλι στη μακρινή εξορία, 
στη μακρινή ιστορία.
Σε βουνά, σ' έρημο, σε χώρα απέραντη
αξίζει να περιπλανηθώ.




Φραντς Κάφκα μεταφ. Νίκος Βουτυρόπουλος