«Θέλουν να σας κάνουν καλά. Αλλοίμονο, εκεί φτάνει ο παραλογισμός των λογικών. Καλά, δηλαδή να γυρίσετε πίσω, έξω στην τέφρινη πραγματικότητα, να ξαναδήτε πίσω με την κρίσι του ακέραιου μυαλού την πιο αβάσταχτη, την πιο αρμολογημένη αλλόφρονη λογική της ζωής που σκοτώνει την ανθρώπινη καρδιά. [...] Μα τι θα βάλετε στη θέση του οράματος εσείς οι λογικοί; [...] Καλοπροαίρετοι γιατροί μου, αν επιμένετε να με γιατρέψετε από κάτι, γιατρέψτε με από την λογική».

Ρώμος Φιλύρας από το δρομοκαΐτειο

Ω πατρίδα γλυκιά !


Ω  πατρίδα γλυκιά !
Βίο θανάτου διάγει
της κατάρας συκιά
που καρπό δεν παράγει.

Των αρχαίων καιρών
καύχηση, των συμβόλων...
Υπηκόους θεωρών
εν τω μέσω εμβόλων.

Λόγω επιταγής...
Μία μάζα από χρέη !
Βύθιση υποταγής
σώμα που καταρρέει.

Πεθαμένων θεών
τόπος, τάφοι μουσεία...
Χάρτινος ο Αιών !
Πλήρης η απουσία.

Τη φωτιά πονηροί
θεοί του κόσμου έχουν στείλει
με το βλέμμα εν πυρί
γίνεται άλατος στήλη...

Ω  πατρίδα φωτιά !
Στης οργής το γινάτι
η στερνή της ματιά...
Των ποινών η εσχάτη !


Κώστας Σφενδουράκης

Κοκορέτσι

Έφτασε κι η σειρά μου
να πω... Με είχαν πρήξει...
Ήρθα σ' ευθεία ρήξη
με τα ίδια τ' άντερά μου.

" Τι είμαστε επιτέλους ;
Μέλη μιας κοινωνίας
υψίστης ειρωνίας
μ' ευθύνη κάθε μέλους...

Φτάνουμε τελευταίοι
και καταϊδρωμένοι.
Τίποτα δεν μας μένει
τίποτα δεν μας φταίει !

Είμαστε πάντα κάτω,
μέσα σ' ένα βαρέλι...
Τα ρούχα μας κουρέλι
το σώμα μας για πάτο.

Αρνούμαι οριζοντίως !
Θα φύγω από κοντά σας
σας λέω εν μιας ανάσας :
Αμίγκος μου αντίος ! "


Κώστας Σφενδουράκης

Μπαλάντα του λαού της Νέας Ελλάδας

Ο Τέως νοσταλγώντας το παλάτι
τους ένδοξους καιρούς αναπολεί
γυμνός ενώ του τρίβουνε την πλάτη
κι ηδονικά χαϊδεύει την ψωλή
σκεπτόμενος έναν λαό αφελή
να φτιάχνει φυλακές, να χτίζει τείχη.
Στην κεφαλή οι σάπιοι – κι οι πολλοί
στους σάπιους αφημένοι δίχως τύχη.


Κράτος, ο Σούπερ-Άγιος, εν κράτει !
Ο Μάγος που επιβάλλει στη φυλή
φόβο Θεού να δέχεται, να πράττει
του Κράτους όλα εκείνα τα ‘’ασφαλή’’...
Κρυφά τον ηδονίζουν οι φαλλοί
και των ταμάτων, όταν πέφτουν, οι ήχοι.
 Στην κεφαλή οι σάπιοι – κι οι πολλοί
στους σάπιους αφημένοι δίχως τύχη.

Ο Αρχίμπατσος ντυμένος στο κρεβάτι
ποτέ του δεν θα βγάλει τη στολή
θυμάται ότι τον είχαν για χωριάτη
‘’Καράβλαχο’’ τον ‘λέγαν στη Σχολή
μα τώρα κάθε φράση του εντολή
ρομφαία, στο δαχτυλάκι του, το νύχι.
Στην κεφαλή οι σάπιοι – κι οι πολλοί
στους σάπιους αφημένοι δίχως τύχη.

Ο Μπλε πρωθυπουργός με το ‘να μάτι
επί τω έργω - εσχάτη προβολή
στο παζλ θα βάλει άλλο ένα κομμάτι
να φτιάξει την εικόνα τη θολή
στα πόδια του αυτόχειρων χαλί
στο στόμα ατάκες – του Ελύτη στίχοι...
Στην κεφαλή οι σάπιοι – κι οι πολλοί
στους σάπιους αφημένοι δίχως τύχη.

Ο λαός αυτός ξερνάει τη χολή
κάθε φορά που η εξουσία βήχει.
Στην κεφαλή οι σάπιοι – κι οι πολλοί
στους σάπιους αφημένοι δίχως τύχη.


Κώστας Σφενδουράκης

Αναβίωση

Με σβάστικες, καλάσνικοφ, αίμα νωπό, κρανία
σε λίγο θα γεμίσει κάθε χώρα.
Το εναρκτήριο λάκτισμα το δίνει η Ουκρανία
στων ηγετών τα χέρια είναι η ώρα.

Παρόμοια τα κίνητρα ίδιοι σχεδόν οι τρόποι
δασκάλεψε και πάλι η ιστορία.
''Το Ράιχ αναβίωσε στην Ενωμένη Ευρώπη ! ''
κακόβουλοι διαδίδουν με υστερία...

Κι εμείς βαυκαλιζόμαστε πως στο κωλοχανείο
θα μπει επιτέλους κάποτε μια τάξη''...
Αγόρευε, μα ξαφνικά, κοιτά στο καφενείο,
παρατηρεί πως όλοι είχαν νυστάξει

και συνεχίζει... ''Σκέφτομαι ρε τι σε νοιάζει, χέστα !
Ή πιες για να καλμάρεις λίγο τίλιο...
Άλλωστε μεσημέριασε είναι ώρα για τη σιέστα
Τουλάχιστον όσο έχει ακόμα ήλιο''.


Κώστας Σφενδουράκης