«Θέλουν να σας κάνουν καλά. Αλλοίμονο, εκεί φτάνει ο παραλογισμός των λογικών. Καλά, δηλαδή να γυρίσετε πίσω, έξω στην τέφρινη πραγματικότητα, να ξαναδήτε πίσω με την κρίσι του ακέραιου μυαλού την πιο αβάσταχτη, την πιο αρμολογημένη αλλόφρονη λογική της ζωής που σκοτώνει την ανθρώπινη καρδιά. [...] Μα τι θα βάλετε στη θέση του οράματος εσείς οι λογικοί; [...] Καλοπροαίρετοι γιατροί μου, αν επιμένετε να με γιατρέψετε από κάτι, γιατρέψτε με από την λογική».

Ρώμος Φιλύρας από το δρομοκαΐτειο

Τειρεσίας

" Παρατημένος γιος της Ιοκάστης
δεν θα 'σαι ο Οιδίπους να της λείψεις''
του είπε ο Τειρεσίας ''μα θα σκύψεις
και θα γυρνάς τον κόσμο μετανάστης
όχι όμως βασιλιάς ή έρωτάς της
ή πόνος στην καρδιά της από τύψεις''.

'' Σκυφτός είμαι και μοιάζω νικημένος
χωρίς να δώσω ούτε μια μάχη
σαμάρι μου φορτώσανε στη ράχη
το κατά του άπατρι ανθρώπου μένος
που δεν ανήκει σ' όνομα και γένος
αξία και προνόμια για να 'χει.

Σκυφτός αλλά του βλέμματός μου η λάμψη
θα κάψει τα χρυσά τους τα παλάτια
και η φωτιά θα ενώσει τα κομμάτια
του πόθου μου... Κανείς δεν θα τον κάμψει
σαν ήλιος θα φανεί όταν θα λάμψει
στα σκοτεινά του κόσμου τα δωμάτια.

Κι όταν θα γίνει αυτό του κόσμου οι πλάστες
ασήμαντοι θα γίνουν Τειρεσία
θα μπούνε οι πατρίδες σε μουσεία
η γη αυτή δεν θα 'χει μετανάστες
ούτε βασίλεια ούτε Ιοκάστες
θα νιώσω της ζωής την παρουσία''.


Κώστας Σφενδουράκης

Fraggle Rock - σκουπιδόμαζα


 Τραβάει το πλήθος με λόγο μαγνήτη...
Κόσμο κατάδικο !
Όπλο θαρρεί του Πινόκιο τη μύτη
κόντρα στο άδικο.

Παίρνει την τρόμπα τον όχλο φουσκώνει
με υπερηφάνεια.
Καλπάζοντας κρύβεται μέσα στην σκόνη
τούτη η παράνοια.

Περνά ο καιρός το ζερβό του το ύφος
λίγο πιο όψιμο
ευκοίλιος λόγος, ευθύς μα και γρίφος,
σαν να ‘χε κόψιμο.

Θα τους ενώνει - μια πάστα παρέας ,
 κολλάνε με κρίματα -
κι όλο θα μοιάζουν με μάζα από κρέας
μαζί μ’ απορρίμματα.

Ντίλερ η ελπίδα σινιάλο προσμένει
να πάει στα θύματα...
Άνθρωποι που ‘ναι στα «θα» εθισμένοι
και στα συνθήματα.


Κώστας Σφενδουράκης

Υβρίδιο

Νέε μου, έλα, θα σε κάνουμε αστέρα
θα προσκυνούν μπροστά σου τούτοι οι χαχόλοι
θα ‘σαι η χαριστική, η τελευταία σφαίρα
σ’ αυτό που αδειάσαμε επάνω τους πιστόλι.

Όλα θα γίνουν όπως πρέπει, μη φοβάσαι
θα ‘σαι πιο πάνω απ’ τους θνητούς, πατέρας νόμων
αυτό που φτιάξαμε με πίστη αυτό θα ‘σαι
θα σου ανήκουν οι ζωές των υπονόμων.

Κι όταν θα βρίσκεσαι ισχυρός μπροστά στη μάζα
ύψωσ’ το χέρι και τα δάκτυλα της νίκης
θα καρπωνόμαστε εμείς την κάθε μπάζα…
Και συ είσαι κέρδος -να θυμάσαι- μας ανήκεις.

Θα σου χαράξουμε μια εύκολη πορεία
να την διανύσεις θα ‘χεις μόνο την ευθύνη
εσύ θα μείνεις πάντως μες στην ιστορία
ενδεδυμένος μεγαλοπρεπώς αισχύνη.


Κώστας Σφενδουράκης

Ω πατρίδα γλυκιά !


Ω  πατρίδα γλυκιά !
Βίο θανάτου διάγει
της κατάρας συκιά
που καρπό δεν παράγει.

Των αρχαίων καιρών
καύχηση, των συμβόλων...
Υπηκόους θεωρών
εν τω μέσω εμβόλων.

Λόγω επιταγής...
Μία μάζα από χρέη !
Βύθιση υποταγής
σώμα που καταρρέει.

Πεθαμένων θεών
τόπος, τάφοι μουσεία...
Χάρτινος ο Αιών !
Πλήρης η απουσία.

Τη φωτιά πονηροί
θεοί του κόσμου έχουν στείλει
με το βλέμμα εν πυρί
γίνεται άλατος στήλη...

Ω  πατρίδα φωτιά !
Στης οργής το γινάτι
η στερνή της ματιά...
Των ποινών η εσχάτη !


Κώστας Σφενδουράκης