Καθαρότητα

Θυσιάζω τον πόνο
στο βωμό των ονείρων
στις αυλές των «σωτήρων»
πια σταυρό δε σηκώνω!

Και παιδεύω το πνεύμα
στου μυαλού το σχολείο
- ακυβέρνητο πλοίο
που το σέρνει το ρεύμα.

Με το βλέμμα αγνάντια
θα μου δείξει η αλήθεια,
(στης ψυχής μου τα μύχια
του ανθρώπου η κατάντια)

και θα διώξει τα πάντα
μόνο αυτή θ’ απομείνει
γύρω – γύρω εκείνη
στη καρδιά σαν γιρλάντα.


Κώστας Σφενδουράκης

Δυο νεκροί

Μαύρισε το ασημένιο το φεγγάρι
Στη θάλασσα το χάδι του είναι γκρι.
Σ'ένα παραθυράκι στο πατάρι
στέκονται,το κοιτάνε δυο νεκροί...
Οι καύτρες των τσιγάρων τους σαν φάροι.

Σκέφτονται ότι θα θέλανε να ζήσουν.
Ο ένας λέει στον άλλον νοερά
"δεν είσαι αυτό που θα'θελα να ήσουν",
κοιτώντας τον με οίκτο,τρυφερά.
Ίσως μπορούν τα μάτια να τον πείσουν.

Τώρα θα μείνουν στο πατάρι μόνοι.
Το ξέρουν,δεν θ'αλλάξει η εποχή,
μα ο ήχος των κυμάτων αφιόνι,
παραίσθηση που τη ζωή ηχεί.
Σε λίγο θα'πρεπε να ξημερώνει.

Όλα περνούν,δεν μένουνε για πάντα.
Παν τα τσιγάρα,έσβησαν κι αυτά.
Πρόσκαιρα τα όνειρα και τα κουμάντα,
πάγωσαν και τα δάκρυα τα καυτά.
Ίσως να μείνει μόνο αυτή η μπαλάντα...


Κώστας Σφενδουράκης

Αγοραίο

Πάρε,έλα πάρε πληροφορία
στου διαδικτύου τη λαϊκή
Πάρε,έλα πάρε,είναι ευκαιρία
Δες! είναι η σχέση μας απλοϊκή...

Είναι ευκαιρία και ξεπουλάμε,
σύμφωνοι οι όροι της αγοράς.
Ό,τι είναι σάπιο δεν το πετάμε,
είναι καρπός της δικής μας σποράς.

Πάρε αναγνώριση,πάρε φιλία.
Σάλιο χρειάζεται,όχι λεφτά,
μόνο να δώσεις παραγγελία,
να'ναι στα μέτρα σου και χωνευτά.

Πάρε,έλα πάρε κι από ξεφτίλα,
Ένα προφίλ που σε φτύνει ανφάς.
Του διαδικτύου είν' όλη η σαπίλα,
τζάμπα την έχουμε για να τη φας.

Πάρε,έλα πάρε,φίλιες σχέσεις,
είναι έτσι η όψη τους να σ'απατά.
Μεταλλαγμένες,πριν να τις χέσεις,
μην καταλάβεις πως είναι σκατά.


Κώστας Σφενδουράκης

Κανένας

Μη μου μιλάς, μη μου στέκεσαι, δεν είμαι κανένας.
Μες στο σαθρό το καπέλο σου δεν μπαίνω λαγός.
Είμαι μια τρίχα που γλίστρησε απ'τα δόντια της χτένας,
είσαι εσύ ξακουστός της τέχνης προαγωγός.

Μη μου μιλάς και τρυπήσου με τη μύτη της πένας.
Κάψε τις φλέβες σου να γίνεις ο καλός αγωγός.
Κάνε αυτό που αγαπάς-δεν το ξέρει ο καθένας.
Νιώσε σαν άρχοντας σαν πρόεδρος ή έστω υπουργός.

Μη μου μιλάς, μη μου στέκεσαι, εγώ θα περάσω.
Τούτη την πύλη διαβήκανε γενιές και γενιές.
Δεν με τρομάζει -το ξέρεις- το μαύρο σου ράσο.

Δεν είσαι...αλήθεια! Δεν είσαι σοφός ή πατέρας.
Κάνε όπου θες, μέσα, γύρω σου, παντού μελανιές.
Εγώ είμαι ένας κανένας που γίνομαι αέρας...


Κώστας Σφενδουράκης