«Θέλουν να σας κάνουν καλά. Αλλοίμονο, εκεί φτάνει ο παραλογισμός των λογικών. Καλά, δηλαδή να γυρίσετε πίσω, έξω στην τέφρινη πραγματικότητα, να ξαναδήτε πίσω με την κρίσι του ακέραιου μυαλού την πιο αβάσταχτη, την πιο αρμολογημένη αλλόφρονη λογική της ζωής που σκοτώνει την ανθρώπινη καρδιά. [...] Μα τι θα βάλετε στη θέση του οράματος εσείς οι λογικοί; [...] Καλοπροαίρετοι γιατροί μου, αν επιμένετε να με γιατρέψετε από κάτι, γιατρέψτε με από την λογική».

Ρώμος Φιλύρας από το δρομοκαΐτειο

Πολίτης Πένης

Μια δουλίτσα της πλάκας,
οικογένεια, στο νοίκι...
Ένας μέσος μαλάκας
στην κοινή καταδίκη.

Τη δουλειά του τη χάνει
ξαφνικά λόγω κρίσης,
η γυναίκα την "κάνει"
τα παιδιά του επίσης.

Τώρα είναι στους δρόμους
και δεν έχει να μείνει,
ούτε γεύμα, ούτε δείπνο.

Μ' ένα σάκο στους ώμους
πάει να βρει τον Καμίνη
μπας και ρίξει έναν ύπνο...


Κώστας Σφενδουράκης





5 σχόλια:

  1. πονάει, σαν αλάτι στην πληγή. Αλλά το να σαρκάζεις θέλει πολύ μεγάλη δύναμη ψυχής...
    Δυνατό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο άμεσος, δωρικός τρόπος, καταλυτικός σε όλο το έργο σου και σπάνιος πια στη σύγχρονη ελληνική ποίηση,
    μαρτυρεί ιδιαίτερα ψυχικά αντισώματα ενάντια σε κάθε νεκροπολιτική...
    Να συνεχίζεις να γράφεις έτσι, Κώστα...!
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή