«Θέλουν να σας κάνουν καλά. Αλλοίμονο, εκεί φτάνει ο παραλογισμός των λογικών. Καλά, δηλαδή να γυρίσετε πίσω, έξω στην τέφρινη πραγματικότητα, να ξαναδήτε πίσω με την κρίσι του ακέραιου μυαλού την πιο αβάσταχτη, την πιο αρμολογημένη αλλόφρονη λογική της ζωής που σκοτώνει την ανθρώπινη καρδιά. [...] Μα τι θα βάλετε στη θέση του οράματος εσείς οι λογικοί; [...] Καλοπροαίρετοι γιατροί μου, αν επιμένετε να με γιατρέψετε από κάτι, γιατρέψτε με από την λογική».

Ρώμος Φιλύρας από το δρομοκαΐτειο

Ίσως

Πέτρα σκαλισμένη η καρδιά μου
πάνω στα βουνά
έχει τη μορφή τώρα της άμμου
σκόρπια, πουθενά..

Ανεμοδαρμένο τ’ όνειρο μου
με χρυσά φτερά
διάφανα τα βλέπω σαν εντόμου
μ’ άκρα κοφτερά.

Βάσανο μεγάλο το κορμί μου
πώς ισορροπώ;
Ίσως να ‘μαι ρόδο της ερήμου,
ίσως ν’ αγαπώ.


Κώστας Σφενδουράκης


Χριστίνα Μέτσικα

Fide Koksal

Μελοποίηση: Χριστίνα Μέτσικα

2 σχόλια:

  1. Πέτυχε η μελοποίηση το διακριτικό "περπάτημα" των στίχων...
    Άξιος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ Γιάννη! άξια η Χριστίνα για την μελοποίηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή