«Θέλουν να σας κάνουν καλά. Αλλοίμονο, εκεί φτάνει ο παραλογισμός των λογικών. Καλά, δηλαδή να γυρίσετε πίσω, έξω στην τέφρινη πραγματικότητα, να ξαναδήτε πίσω με την κρίσι του ακέραιου μυαλού την πιο αβάσταχτη, την πιο αρμολογημένη αλλόφρονη λογική της ζωής που σκοτώνει την ανθρώπινη καρδιά. [...] Μα τι θα βάλετε στη θέση του οράματος εσείς οι λογικοί; [...] Καλοπροαίρετοι γιατροί μου, αν επιμένετε να με γιατρέψετε από κάτι, γιατρέψτε με από την λογική».

Ρώμος Φιλύρας από το δρομοκαΐτειο

Δεσμώτης στα Χαυτεία

Η κόλαση περήφανη κι οικεία
φαντάζει στη φωτιά των οφθαλμών τους
την ώρα που δουλεύουν στα χαλκεία
να μεταλλάξουν φίδια σε αρχόντους...

...Σε μία στάση κάπου στα Χαυτεία
ταλαίπωρος (ας είναι και δικός τους)
ξερνάει ζωή, τον έπιασε ναυτία
αδιάφορος για το άπειρο του κόστους...

να φτάσει αρκεί στο σπίτι του επιτέλους
εδώ και ώρες ο ήλιος έχει δύσει
τον περιμένει ο μυστικός του δείπνος.

Θα τους σκεφτεί για λίγο - σαν αγγέλους -
τους δαίμονές του, θα τους προσκυνήσει
και θα τον πάρει αιώνιος, πάλι, ύπνος!


Κώστας Σφενδουράκης

4 σχόλια:

  1. Η τελευταία στροφή νομίζω, εξηγεί την όλη κατάσταση και δίνει το στίγμα και τον ρυθμό για μια έξοδο!
    Ναι, όσο σκεφτόμαστε τους δαίμονές μας σαν αγγέλους όλα επιστρέφουν κυκλικά στην αναπόδραστη νύχτα...
    Τι να πω;
    Μόνο, ΧΑΙΡΕ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. υ.γ. αγαπητέ, 'φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας...'
    (μιλώ εκ Πύρρας...)
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή